Als leider verwachten mensen dat jij het weet.
Dat jij de knoop doorhakt.
De richting bepaalt.
Maar er zijn momenten waarop je het niet helder hebt.
Waarop je voelt: “Ik weet het eigenlijk even niet.”
En precies daar begint echt leiderschap.
Want zeggen dat je het niet weet, vraagt meer lef dan doen alsof je het wel weet.
Toch zie je het zelden.
De leider die stopt met praten.
Even vertraagt.
Eerlijk zegt:
“Geef me tijd om te voelen wat klopt.”
En weet je wat er dan vaak gebeurt?
Rust.
Ruimte.
En… een beter besluit.
Leiderschap draait niet om altijd weten. Het draait om durven voelen wanneer je het nog niet weet.
3 inzichten die daarbij helpen:
⮕ Twijfel is geen zwakte. Het is een uitnodiging tot verdieping.
⮕ Wat je durft te erkennen, verliest zijn grip.
⮕ Een leider die stil durft te vallen, stuurt krachtiger dan een leider die doordendert.
Wanneer heb jij voor het laatst hardop gezegd: “Ik weet het niet”?
PS. Wil je hier eens rustig over sparren? Ik maak er graag tijd voor. Ik ben slechts één klik van je verwijderd in DM.